د) فرنگیس

   در اوستا از فرنگيس نامي نيست. در نوشته هاي پهلوي «ويسپان فريا » نام دارد. در شاهنامه فرنگيس «فري گيس» دختر زيباي افراسياب شاه توران است و همسر باوفاي سياوش دلاور و سرانجام مادر كيخسرو شاه ايران. كيخسرو پس از كشته شدن سياوش در توران به دنيا مي آيد.

پس پرده شهريـــــــار جهان               سه ماه است با زيب و زيور نهان

كه گرماه را ديده بودي به راه              از ايشـــان نه برداشتي ديده ماه

فرنگيس بهتر زخـــوبان اوي                 نبيني به گيتي چنان روي و موي

به بالا ز سر و سهي برتر است                زمشك سياه بر سرش افسر است

هنرها و دانش زديـــدار بيش                خرد را پرستـــــار دارد به پيش

   پيمانه عمر سياوش زود به پايان مي رسد. پس از سياوس، فرنگيس به آيين زمانه با فريبرز پيوند همسري مي بندد. فرنگيس با فريبرز فرزند كاووس (شاه كياني) و برادر سياوش در زماني كه دوران شيرين و تلخ جواني را پشت سر گذاشته زندگي تازه اي را آغاز مي كند. نقش فرنگيس در صحنه زندگي پرفراز و نشيبش همواره نقشي است پويا و مثبت. او به عنوان دختر افراسياب شاه توران خردمند است و آگاه. در نقش همسر سياوش، ‌همسري است پرشور در عشق و پاك و باوفا، در مقام مادر كيخسرو، زني است ايثارگر، پرتلاش و مقاوم. او در همه لحظه هاي زندگي سرشار از مهر و محبت و عاطفه و آگاهي است.     شخصيتي دارد پايدار و استوار كه از دشواري ها، زجرها و رنج هاي زمانه تزلزلي نمي بيند و همواره با شور و توان و اميدوار و آگاهانه مي انديشد  و عمل مي كند.